భారతదేశాన్ని ఆక్రమించిన విదేశీ పాలకులు | Foreign Invaders of India
భారతదేశాన్ని ఆక్రమించిన విదేశీ పాలకులు
ఆక్రమణదారులు వివిధ కారణాల వల్ల భారతదేశంలోకి ప్రవేశించి పదేపదే దాడి చేశారు.
భారతదేశం సంపద, దండయాత్రకు కారణం. శతాబ్దాలుగా విదేశీ పాలకులు దాదాపు 200 సార్లు దేశాన్ని దోచుకోవడానికి ప్రయత్నించారు. విదేశీ ఆక్రమణదారుల జాబితాలో పర్షియన్ అచెమెనిడ్ రాజు డారియస్ మొదటి స్థానంలో ఉన్నాడు, అయితే అలెగ్జాండర్ ది గ్రేట్ కూడా భూమి కోసం అతని ఎరను అడ్డుకోలేకపోయాడు.
ప్రసిద్ధ విదేశీ ఆక్రమణలు
పెర్షియన్ దండయాత్ర:
సింధు లోయపై అచెమెనిడ్ విజయం క్రీస్తుపూర్వం 6 నుండి 4వ శతాబ్దాల మధ్య జరిగింది మరియు అచెమెనిడ్ పెర్షియన్ సామ్రాజ్యం వాయువ్య భారత ఉపఖండంలోని ప్రాంతాలపై నియంత్రణ సాధించడం చూసింది, ఇది ప్రధానంగా ఆధునిక పాకిస్తాన్ భూభాగాన్ని కలిగి ఉంది.
రెండు ప్రధాన దండయాత్రలలో మొదటిది 535 BCEలో సామ్రాజ్య స్థాపకుడు సైరస్ ది గ్రేట్, అచెమెనిడ్ సామ్రాజ్యం యొక్క తూర్పు సరిహద్దుగా ఏర్పడిన సింధు నదికి పశ్చిమాన ఉన్న ప్రాంతాలను కలుపుకున్నాడు. సైరస్ మరణం తరువాత, డేరియస్ ది గ్రేట్ I పంజాబ్ మరియు సింధ్‌లపై దండెత్తాడు. డారియస్ కుమారుడు జెర్క్సెస్ భారతదేశంపై దాడి చేయడం కొనసాగించాడు, అయితే అతను అదే సమయంలో గ్రీకులతో యుద్ధంలో చిక్కుకున్నందున విజయవంతం కాలేదు.
అచెమెనియన్ సామ్రాజ్యం
దిఅచెమేనియన్ సామ్రాజ్యం మరియు దాని వారసుల మధ్యప్రాచ్య నాగరికతల పరిణామంలో పురాతన మధ్యప్రాచ్యంలో 6వ శతాబ్దంలో ఇరానియన్ సైరస్ ది గ్రేట్ ఆధ్వర్యంలోని పర్షియన్లు తమ మధ్యస్థ దాయాదులను జయించి అచెమేనియన్ రాజ్యాన్ని స్థాపించారు (549). దీని తరువాత లిడియా (546) మరియు బాబిలోనియన్ సామ్రాజ్యం (539) ఆక్రమణ జరిగింది.
అరామిక్ పర్షియన్ సామ్రాజ్యం యొక్క అధికారిక భాషగా మారింది మరియు దాని అధికారిక మతం జొరాస్ట్రియనిజం. సైరస్ యొక్క జ్ఞానోదయ విధానం, జయించిన ప్రజలను బహిష్కరించడం మరియు అన్ని స్థానిక జాతీయతలను నాశనం చేయడానికి ప్రయత్నించే అస్సిరో-బాబిలోనియన్ అభ్యాసానికి ముగింపు పలికింది.
దాని తో అచెమెనియన్ సామ్రాజ్యం మొత్తం మధ్యప్రాచ్యాన్ని పాలించింది; గ్రీకు ప్రతిఘటన దానిని ఐరోపాలో విజయవంతంగా విస్తరించకుండా నిరోధించింది.
అవెస్తా గ్రంథము
జొరాస్ట్రియన్లు చదివే అవెస్తా గ్రంథమునకు, భారతీయ వేదాలకు చాలా దగ్గర పోలికలు ఉంటాయి. అవెస్తా గ్రంథము - యశ్న (worship), గాత (Psalms), వెందిదాద్ (law against demons), యస్త (worship hymns), కోర్ద అవెస్తా (litanies and prayers) అను ఐదు భాగాలుగా విభజించబడింది.
జొరాస్ట్రియన్ క్రీస్తు పూర్వం 6వ శతాబ్దంలో సంపూర్ణ మతంగా రూపాంతరం చెందడానికి ముఖ్య కారణం జొరాస్టర్ (Zoroaster) అను ప్రవక్త. కొన్ని అధ్యయనాల ప్రకారం ఇతడు క్రీస్తు పూర్వం 1500 సంవత్సరాల నుండి క్రీస్తుపూర్వం 500 వ సంవత్సరాల మధ్య జీవించాడని తెలుపుచున్నవి.
జొరాస్తర్ తన బోధనలతో బాక్ట్రియా (Bactria) సామ్రాజ్యపు రాజైన విష్తాస్ప (Vishtaspa) ను ప్రభావితం చేయగలిగాడు.
దేవాలయాలు
జొరాస్ట్రియన్లు అగ్నిని అహురా మజ్దా దేవుడి చిహ్నంగా భావిస్తారు. గుంపుగా ఒకచోట చేరి అగ్నికి ఎదురుగా కూర్చుని అవెస్తాలోని మంత్రాలు చదువుతూ యజ్ఞాలు నిర్వహిస్తారు. జొరాస్ట్రియన్ ఏర్పడిన క్రొత్తలో జోరాస్త్రీయన్లకు ఎటువంటి దేవాలయాలు ఉండేవి కాదు.
గ్రీకు చరిత్రకారుడైన హెరోడొటస్ (Herodotus) జీవించిన కాలం తర్వాత జొరాష్ట్రియన్లు అగ్ని ఎక్కువసేపు మండే విధంగా కట్టడాలు నిర్మించుకొన్నారు. అవే అగ్ని దేవాలయాలు (Fire Temples). నేడు అగ్ని దేవాలయాలు టర్కీ, ఇరాన్, భారత దేశం లోను మిగిలియున్నాయి.
విదేశీ యాత్రికులు | Foreign Travellers in Ancient India
1. ప్రాచీన భారతదేశంలో విదేశీ యాత్రికులు
పురాతన భారతదేశం యొక్క చారిత్రక సంప్రదాయాలు ఫాక్సియన్ మరియు మెగస్తనీస్ వంటి విదేశీ యాత్రికులచే గణనీయంగా రూపొందించబడ్డాయి.
చంద్రగుప్త మౌర్యుని పాలనలో, మౌర్య సామ్రాజ్యం యొక్క ఆస్థానం గురించి 4వ శతాబ్దం BCE నుండి గ్రీకు రాయబారి అయిన మెగస్తనీస్ వివరించాడు.
2. చైనీస్ యాత్రికుడు ఫాక్సియన్
చైనీస్ యాత్రికుడు ఫాక్సియన్, బౌద్ధ అధ్యయనానికి విరాళాలు అందించాడు మరియు 5వ శతాబ్దం CEలో గుప్తా శకం యొక్క సమాచారాన్ని నమోదు చేశాడు.
హ్యూయెన్ త్సాంగ్ వంటి ఇతరులతో పాటు, ఈ ప్రారంభ పరిశీలకులు భారతదేశం మరియు ప్రపంచం మధ్య శాశ్వత సంబంధాలను ఏర్పరచుకున్నారు, పురాతన భారతీయ రాజకీయాలు, సమాజం మరియు సంస్కృతిపై వెలుగునిచ్చే అమూల్యమైన పత్రాలను వదిలివేసారు. భారత ఉపఖండం యొక్క చారిత్రక గతిశీలతను అర్థం చేసుకోవడం ఇప్పటికీ వారి రచనలపైనే ఎక్కువగా ఆధారపడి ఉంది.
3. ఉడ్డియాన ప్రాంతం
ఉడ్డియాన మనే ప్రాంతమొకటి భారతదేశం లో ఉండేది. ఫాహీక్ యాత్రికుడు ఇచట 500 సంఘారామములు ఉన్నవని, ఇవి హీనయానానికి చెందినవని, బుద్ధధర్మమిచట గౌరవించబడేదని చెప్పినాడు.
6వ శతాబ్దములో మనదేశానికి వచ్చిన సుంగ్ అయాత్రికులకు ఉడ్డియాన దేశపురాజు గౌరవపూర్వకమైన స్వాగతిమిచ్చాడట. ఈరాజు శాకాహారియని, ఈయన ప్రతిదినము బుద్ధుని పూజించెడివాడని వీరన్నారు.
ఈ ఉడ్డియానములో 70 భిక్షువులు గల బౌద్ధ చైత్యమొకటి, 300 భిక్షువులు గల స్వర్ణశకలాలతో నిండిన మరొక చైత్యము, 200 భిక్షువులున్న వేరొక మహాచైత్యము ఉండెడిదని, ఈభిక్షువులు నియమబద్దమైన జీవితమును నడుపుతూ ఉన్నారని కూడా ఈయాత్రికులు పల్కినారు.
